اوازه عشق

 می کردم ، چی شد.همیشه فکر می کردم برای بقیه حداقل به اندازه ی یک سر

 سوزن ارزش دارم ...ولی امروز فهمیدم تمام اون کسایی که دورو برم ریختن، فقط

 اسم خودشون رو دوست گذاشتن . اونایی که موقع اشنایی برای خود شیرینی کردن ،

روز تولد تو می پرسن و وا نمود می کنن روز تولدت براشون اهمیت داره ، ولی

وقتی که موقش می شه اصلا یادشون نمی اد یه همچین روزی توی روزای تقویم

وجود داره...اره .امروز هیچ کس به خودش زحمت نداد حداقل یه تبریک خشک و

خالی بهم بگه ... همیشه پیش خودم فکر می کردم ، این شعر ها و متن ها فقط 

 یه نوشته است و امکان نداره کسی به این اندازه تنها باشه . ولی خودم تازه متوجه

شدم که هیج کس رو ندارم . در واقع کسی که براش اهمیت داشته باشم وجود نداره

... حالا مجبورم روز تولدم رو تنهایی برای خودم جشن بگیرم ...

کاش می شد که نفهمم که چه تنها ماندم ؛ و نبینم که طلوع خورشید خبر از

شب آورد...قاصدک کاش فقط یک بار بی خبر بودی ونمی گفتی که فردا،روز

 تیره تر خواهد شد....